persenOp een gegeven moment krijg je het gevoel of je mee moet drukken. Eerst alleen als de wee op een hoogtepunt is. De baby wordt zo steeds dieper je bekken ingeduwd. Als het hoofdje van de baby bijna zichtbaar is voor omstanders, of voor jezelf in een spiegel, heb je een onhoudbaar drukgevoel. Je kunt niet anders dan persen.

Dit drukgevoel op het hoogtepunt van de wee is de overgang van ontsluiten naar uitdrijven. Als de ontsluiting niet volledig is krijg je geen drukgevoel. Omgekeerd is het ook niet verstandig om een vrouw aan te moedigen om te gaan persen omdat er 10 cm ontsluiting bereikt is. Persen zonder persdrang kost enorm veel energie en levert weinig op. Wacht rustig af, ga nog een keer plassen zodat je blaas goed leeg is. Bij veel vrouwen treedt er aan het eind van de ontsluiting een weeënpauze op. Je kunt dan even uitrusten voor het laatste werk begint.

Ook voor het persen geldt dat het het beste gaat in de houding die jij op dat moment het prettigst vindt. Op een cursus wordt het ook meestal uitgebreid besproken. Sommige verloskundigen of artsen geven aanwijzingen tijdens het persen, anderen laten het meer aan de vrouw zelf over. Luister naar je lichaam, je lichaam laat je niets fout doen.

Na de geboorte van de baby wordt de Apgarscore bepaald. De navelstreng wordt afgeklemd en doorgeknipt. De placenta wordt meestal binnen 30 minuten geboren. Daarna wordt even gekeken of je bent ingescheurd, misschien ben je ingeknipt. Hechten duurt in dat geval ongeveer 20 minuten, terwijl je de baby in die tijd bij je hebt. Huid op huid contact voor ten minste een uur is belangrijk. En na de laatste hechting is het tijd om te ontspannen en te gaan genieten. De klus is geklaard!